Билибино — вақти намоз
7 августа 2026 / 24 сафара 1448 г. х.
Ҷадвали моҳона
Билибино — вижагиҳои вақти намоз
Барои Билибино маҳз ҷадвали намози шаҳриро истифода бурдан муҳим аст: вақти намоз на танҳо ба соат, балки ба арз, тӯл ва ҳолати офтоб низ вобаста аст.
Барои Билибино вақти маҳаллӣ истифода мешавад: минтақаи вақти шаҳр аз вақти ҷаҳонӣ (UTC) 12 соат пеш аст. Ин ба ҳамаи намозҳо — аз Бомдоди субҳ то Хуфтани шабона — таъсир мерасонад.
Барои Билибино координатаҳои 68.0546°N ва 166.4372°E истифода мешаванд. Аз рӯи арз дарозии мавсимии рӯз, аз рӯи тӯл бошад нимрӯзи офтоб ва ҷойивазкунии вақти Пешин муайян мешавад. Чунин арз дар давраҳои шабҳои хеле равшан ё падидаҳои қутбӣ ба ҳисоби Бомдод ва Хуфтан диққати махсус талаб мекунад.
Ҳатто агар ду шаҳр дар як минтақаи вақт бошанд, вақти намоз метавонад аз сабаби арз ва тӯл фарқ кунад. Барои арзҳои баланд ҳангоми зарурат қоидаҳои махсуси ислоҳи ҳисоб истифода мешаванд.
Имрӯз дар Билибино тулуи офтоб дар 03:36 фаро мерасад, Шом бошад дар 22:22. Рӯзи равшан 18 соат 46 дақиқа давом мекунад. Ин рӯзи хеле дарози равшан аст: диққат додан ба вақти Хуфтан ва Бомдод махсусан муҳим аст.
Байни намози шоми 22:22 ва Бомдоди субҳии 02:12 3 соат 50 дақиқа мегузарад. Барои Билибино ин нишонаи муҳим ҳангоми ба нақша гирифтани намозҳои шабона аст. Шаб хеле кӯтоҳ аст, бинобар ин барои Хуфтан, Витр ва сахарӣ вақт маҳдуд аст.
Дар тобистон дар Билибино аз сабаби арзи баланд рӯзи хеле дарози равшан мушоҳида шуда метавонад, барои баъзе намозҳо бошад ислоҳи ҳисоб истифода мешавад.
Барои Билибино ислоҳ ба арзи баланд муҳим аст: ҳангоми рӯзи хеле дароз ё шаби кӯтоҳ ҳисоби муқаррарии астрономӣ метавонад ба ислоҳ ниёз дошта бошад.
Агар шумо рӯзро аз рӯи ҷадвали намози Билибино ба нақша гиред, пеш аз ҳама ба вақти Бомдод, Шом ва Хуфтан диққат диҳед. Бомдоди 02:12 нишонаи субҳона, Шоми 22:22 вақти намози шом ва ифтор, Хуфтани 23:40 бошад оғози намози шабонаро муайян мекунад.
Ҳангоми ҳисоби ҷадвал барои Билибино ҳолати офтоб дар уфуқ ба назар гирифта мешавад, вақти Аср бошад аз рӯи мазҳаби ҳанафӣ муайян мегардад. Ин имкон медиҳад, ки аз ҷадвал ҳамчун нишонаи ҳаррӯзаи намозҳои фарз истифода шавад.
Нишонаҳои асосии имрӯз
- Бомдод — 02:12: оғози вақти намози субҳ ва нишонаи муҳим барои анҷоми сахарӣ.
- Тулуъ — 03:36: пас аз тулуи офтоб вақти Бомдод ба охир мерасад.
- Пешин — 13:00: вақти намози пешин.
- Аср — 18:41: намози аср, ки аз рӯи мазҳаби ҳанафӣ ҳисоб карда мешавад.
- Шом — 22:22: намози шом, инчунин нишона барои ифтор дар Рамазон.
- Хуфтан — 23:40: намози шабона.
Билибино — саволҳо дар бораи вақти намоз
Ҳар шаҳр координатаҳои ҷуғрофии худро дорад ва маҳз аз рӯи онҳо тулуъ ва ғуруби офтоб ҳисоб мешавад. Аз сабаби чархиши Замин ва моилии меҳвари он дар нуқтаҳои гуногун вақтҳои намоз мувофиқат карда наметавонанд. Арз дарозии рӯз ва шабро, тӯл лаҳзаи гузаштани офтоб аз ҳолатҳои муайянро, минтақаи вақт бошад ҳисобро ба вақти маҳаллӣ меорад. Маҷмӯи ин омилҳо ҷадвалро барои ҳар шаҳр беназир мегардонад.
Вақти намоз дар Билибино ҳар рӯз навсозӣ мешавад. Ин бо он алоқаманд аст, ки лаҳзаҳои тулуъ ва ғуруби офтоб пайравӣ аз ҳаракати Замин дар атрофи офтоб доимо ҷой иваз мекунанд. Тағйирот махсусан дар фаслҳои гузариш — баҳор ва тирамоҳ эҳсос мешавад, вақте ки дарозии рӯз зудтарин, баъзан ба якчанд дақиқа дар як рӯз тағйир меёбад. Барои дақиқ мондани ҷадвал онро на ҳафтае як бор, балки ҳар рӯз тафтиш кардан лозим аст.
Албатта. Барои анҷоми сахарӣ ба вақти Бомдод (02:12) нигоҳ кунед — хӯроки субҳонаро то фаро расидани он тамом кардан лозим аст. Оғози ифтор бо вақти Шом (22:22) рост меояд: пас аз ғуруби офтоб аз уфуқ рӯзаро кушодан мумкин аст. Азбаски дар Рамазон вақти намоз ҳар рӯз ҷой иваз мекунад, барои ҳатто як дақиқа ҳам хато накардан мо тавсия медиҳем, ки ҷадвалро ҳар рӯз тафтиш кунед.
Билибино аз экватор дур ҷойгир аст, бинобар ин дар ин ҷо дар тобистон шабҳои сафед ё шароити ба онҳо наздик, дар зимистон бошад рӯзи хеле кӯтоҳ мушоҳида мешавад. Ҳангоми чунин ҳолати офтоб ҳисоби классикии Бомдод ва Хуфтан натиҷаи дуруст намедиҳад: шафақ метавонад тамоми шаб давом кунад. Барои он ки муъминон намозро бо итминон адо кунанд, усули ислоҳи барои арзҳои баланд, ки марказҳои исломии ҳисоб тавсия мекунанд, истифода мешавад.